De jaarlijkse struggle van het kerstcadeautjes bedenken voor iedereen… we herkennen het vast allemaal in meer of mindere mate.
Als autist die behoefte heeft aan duidelijke verwachtingen is er voor mij geen grotere nachtmerrie dan ‘zomaar’ voor iemand een cadeautje kopen, zonder precies te weten wat hij of zij wil hebben. En je mag niet verifiëren of je cadeau een goed idee is, want dan is het geen verrassing meer.
Soms heb ik een vaag idee van iemands voorkeuren, maar is dat niet direct te vertalen naar een cadeautje. Als ik dan wat bedenk, heerst er toch nog een grote onzekerheid.
Ik ken een paar mensen die door het jaar heen vaker aangeven wat ze precies willen hebben, maar het dan ook altijd meteen voor zichzelf kopen.
Ik ken iemand met uitgebreide collecties, waardoor de kans groot is dat ze hetgeen dat ik bedacht heb al hebben.
Sommige mensen zeggen ‘ik hoef niks’, maar betekent dat dat ze écht niks hoeven?
Wat is mijn oplossing dan?
Vrij simpel: ik geef gewoon eerlijk aan bij mijn naasten dat ik het soms moeilijk vind om cadeautjes te bedenken. Juist omdat ik om ze geef, wil ik ze graag iets geven dat ze écht leuk zullen vinden.
En dan gaan we in gesprek. Verreweg de meeste mensen zijn dan bereid om me iets meer richting te geven waarmee ik uit de voeten kan. Een categorie waarbinnen ik kan zoeken, of een verlanglijst waar ik uit kan kiezen zodat hetgeen dat ik kies nog steeds een verrassing is. Soms is het leuk om de kerstviering over een hele andere boeg te gooien, bijvoorbeeld door elkaar te trakteren op een leuk uitje samen.
Je hoeft niet te doen alsof dingen bij jou ‘vanzelf’ gaan, net zoals bij andere mensen. Met een klein beetje oprechtheid en communicatie kom je samen al snel op een betere oplossing. Iedereen is het er immers over eens dat het kerstfeest leuk hoort te zijn, en niet een jaarlijkse stressvolle strijd!
Ik wens graag een vrolijke kerst toe aan al mijn lezers! 🙂
